ارزش کاملاً رقیق‌شده (FDV)

ارزش کاملاً رقیق‌شده (Fully diluted valuation) یا FDV برابر است با قیمت یک توکن ضرب در حداکثر تعداد توکن‌هایی که هرگز وجود خواهند داشت. این تعداد شامل توکن‌هایی هم می‌شود که هنوز قفل‌اند، وست نشده‌اند یا هنوز مینت نشده‌اند. مارکت کپ فقط عرضه در گردش را می‌شمارد. FDV به سؤال دیگری پاسخ می‌دهد: اگر کل عرضه همین حالا با همین قیمت معامله می‌شد، این پروژه چقدر ارزش داشت؟

فاصله‌ی بین این دو عدد، عرضه‌ی آینده است. فرض کنید توکنی ۰٫۵۰ دلار قیمت دارد، ۱۰۰ میلیون واحد آن در گردش است و حداکثر عرضه‌اش ۱ میلیارد است. مارکت کپ ۵۰ میلیون دلار و FDV برابر ۵۰۰ میلیون دلار است. ۹۰۰ میلیون توکن دیگر معمولاً در سهم تیم، وستینگ سرمایه‌گذاران، خزانه (treasury)، پاداش استیکینگ یا صندوق‌های اکوسیستم هستند و در طول زمان از طریق آنلاک‌ها و امیشن‌ها وارد بازار می‌شوند.

این موضوع مهم است چون عرضه‌ی جدید فشار فروش ایجاد می‌کند. اگر عرضه در گردش ده برابر شود و تقاضا ثابت بماند، قیمت باید پایین بیاید تا مارکت کپ همان بماند. توکنی با مارکت کپ کوچک و FDV بسیار بزرگ ارزان به نظر می‌رسد و با حجم کم هم به‌راحتی حرکت می‌کند، اما رقیق‌سازی زیادی هم در پیش دارد. تقسیم مارکت کپ بر FDV تصویر سریعی می‌دهد که چه بخشی از عرضه تا الان وارد بازار شده است. نسبت پایین یعنی بیشتر توکن‌ها هنوز نیامده‌اند.

FDV یک عدد فرضی است و تله‌های خودش را دارد. اگر توکن حداکثر عرضه ندارد یا مالک می‌تواند توکن بیشتری مینت کند، اصلاً FDV قابل اتکایی وجود ندارد. بعضی ترکرها هم آن را متفاوت محاسبه می‌کنند یا به‌جای حداکثر عرضه از عرضه‌ی کل (total supply) استفاده می‌کنند، پس اعداد را بین منابع مختلف مقایسه کنید. روی نقدینگی کم، یک معامله‌ی تکی می‌تواند قیمت را تعیین کند و هر ارزش‌گذاری‌ای که بر آن بنا شده تقریباً بی‌معنی می‌شود.

قبل از تکیه بر FDV، برنامه‌ی وستینگ را ببینید: کلیف‌ها (cliff) کِی تمام می‌شوند، چقدر آنلاک می‌شود و چه کسانی توکن‌های قفل‌شده را دارند. بررسی کنید که کانترکت می‌تواند توکن بیشتری مینت کند یا نه. بعد FDV را، نه فقط مارکت کپ را، با پروژه‌های مشابه مقایسه کنید. FDV بالا سقوط را پیش‌بینی نمی‌کند و FDV پایین هم توکن را امن نمی‌کند، اما نشان می‌دهد چقدر عرضه هنوز در انتظار است.