Tasfiye (Liquidation)

Tasfiye (likidasyon), borç parayla finanse edilen bir pozisyonun, teminat artık krediyi karşılamadığı için otomatik olarak kapatılmasıdır. İki yerde görülür: perpetual futures veya marjin hesapları gibi kaldıraçlı işlemlerde ve bir token'ı kilitleyip başka bir token borç aldığınız lending protokollerinde. Her iki durumda da sistem sizin tepki vermenizi beklemez.

Her kaldıraçlı pozisyonun bir tasfiye fiyatı veya sağlık eşiği vardır. Bir perpetual futures platformunda 10x long, yaklaşık yüzde 10'luk bir düşüşten sonra silinir; ücretler ve bakım marjini hesaba katılınca biraz daha erken. Bir lending protokolünde teminatı gerekli bir oranın üzerinde tutmanız gerekir. Altına düşerse herkes borcunuzun bir kısmını ödeyip teminatınızı indirimli alabilir ve bu indirim, yani tasfiye cezası, sizin cebinizden çıkar.

Tasfiyeler kaldıraç kullanmayanlar için bile önemlidir, çünkü kendi kendini besleyebilir. Fiyat düştüğünde zorunlu satışlar onu daha aşağı iter; bu da daha fazla tasfiyeyi tetikler ve trader'ların flush veya long squeeze dediği sert, kademeli mumları oluşturur. Sığ, küçük piyasa değerli token'lar özellikle açıktır, çünkü mütevazı bir zorunlu satış fiyatı çok oynatır. Üzerine yoğun kaldıraç yığılmış bir token sertçe aşağı fitil atıp geri dönebilir ve bu sırada stop'ları ve gergin sahipleri silip süpürebilir.

Kaldıraç kullanıyorsanız yalnızca giriş fiyatına değil tasfiye fiyatına bakın ve marjininizin izole mi yoksa çapraz mı olduğunu kontrol edin. Çapraz marjin tüm bakiyenizi tek bir zararlı işleme çekebilir. Lending protokollerinde teminat faktörünü, tasfiye cezasını ve teminatınızı hangi oracle'ın fiyatladığını kontrol edin, çünkü oynak ve likiditesi düşük teminat yaygın bir tuzaktır. Geniş bir pay bırakın, çünkü fiyat seviyenizin ötesine sıçrayabilir ve gerçekleşme ekrandaki rakamdan daha kötü olabilir.

Düz spot sahipleri tasfiye edilmez. Bir token'ı kendi paranızla alır ve karşılığında hiç borç almazsanız, bir çöküş canınızı yakar ama sizi pozisyondan zorla çıkaramaz.