فیوچرز پرپچوال (Perpetual futures)

قرارداد فیوچرز پرپچوال یا پرپ، نوعی ابزار مشتقه است که به شما اجازه می‌دهد بدون مالکیت یک کوین، روی افزایش قیمت آن با موقعیت لانگ یا کاهش قیمت آن با موقعیت شورت معامله کنید. برخلاف فیوچرز سنتی، این قرارداد سررسید ندارد؛ بنابراین تا وقتی مارجین کافی داشته باشید، می‌توانید موقعیت را باز نگه دارید. پرپ‌ها در بسیاری از صرافی‌های متمرکز و پلتفرم‌های غیرمتمرکز معاملات پرپ، بیشترین حجم معامله را دارند.

صرافی‌ها برای نزدیک نگه‌داشتن قیمت پرپ به قیمت اسپات، از فاندینگ ریت استفاده می‌کنند. وقتی پرپ بالاتر از اسپات معامله می‌شود، دارندگان موقعیت لانگ در فواصل مشخص، اغلب هر هشت ساعت یا هر ساعت، به دارندگان موقعیت شورت پرداخت می‌کنند؛ وقتی پایین‌تر معامله می‌شود، پرداخت از شورت‌ها به لانگ‌هاست. شما وثیقه‌ای به نام مارجین می‌گذارید و می‌توانید از اهرم استفاده کنید. اگر قیمت آن‌قدر برخلاف موقعیت شما حرکت کند که مارجینتان از حد نگهداری پایین‌تر برود، موقعیت لیکویید می‌شود.

برای دارندگان توکن‌های کوچک، پرپ‌ها حتی اگر هرگز معامله‌شان نکنند هم مهم‌اند. وقتی قرارداد پرپ یک کوین لیست می‌شود، معامله‌گران می‌توانند به‌راحتی آن را شورت کنند و انباشت موقعیت‌های اهرمی می‌تواند به لیکوییدشدن زنجیره‌ای منجر شود که حتی در بازار اسپات هم سایه‌های تند روی کندل‌ها ایجاد می‌کند. فاندینگ ریت همچنین معیاری برای سنجش جو بازار است: فاندینگ مثبتِ بالا یعنی معامله‌گران زیادی موقعیت لانگ اهرمی دارند.

دام‌های اصلی، اهرم و هزینه‌ها هستند. با اهرم ۲۰ برابر، حرکت حدود ۵٪ برخلاف جهت معامله می‌تواند موقعیت را از بین ببرد و با احتساب کارمزدها، قیمت لیکوییدشدن از چیزی که بسیاری انتظار دارند نزدیک‌تر است. تا وقتی موقعیت باز است، پرداخت‌های فاندینگ ادامه دارد و هزینه آن می‌تواند سود معامله‌ای را که قیمتش درجا می‌زند ببلعد. بررسی کنید صرافی از مارجین ایزوله استفاده می‌کند یا کراس، و قیمت مبنای لیکوییدشدن را چگونه تعیین می‌کند.