Stop-loss
Kort samengevat Een stop-loss is een order die je positie automatisch verkoopt bij een ingestelde koers, om het maximale verlies op een trade te beperken.
Een stop-loss is een opdracht om een activum automatisch te verkopen wanneer de prijs daalt tot een vooraf ingesteld niveau. Deze uitleg behandelt de variant voor een long-positie, waarbij je de token daadwerkelijk bezit. Short sellers gebruiken het tegenovergestelde: een buy stop die triggert wanneer de koers stijgt. Het doel is om je maximaal acceptabele verlies te bepalen voordat emoties de overhand krijgen.
Op een centralized exchange blijft een stop order inactief totdat de trigger-voorwaarde is bereikt. Afhankelijk van het platform kan die trigger gebaseerd zijn op de laatst verhandelde prijs, een mark price of een index price uit meerdere markten. Zodra de order getriggerd wordt, verandert hij in een market order (die verkoopt tegen de best beschikbare prijs) of een limit order (die alleen verkoopt op of boven je limietprijs). Een stop-market order wordt vrijwel altijd uitgevoerd maar kan onder je triggerprijs vullen, terwijl een stop-limit order je prijs beschermt maar mogelijk helemaal niet vult als de markt erdoorheen zakt.
On-chain werkt dit anders. Een swap op een decentralized exchange vindt pas plaats zodra iemand een ondertekende transactie verstuurt; de meeste DEX'en op Solana, BNB Chain, Base en Ethereum hebben dan ook geen ingebouwde stop-loss. Bepaalde aggregators en trading bots bieden wel voorwaardelijke orders aan door prijzen off-chain te monitoren en de verkoop namens jou uit te voeren. Dit gebeurt via een vooraf ondertekende autorisatie of een smart contract waarin je order staat, zodat de bot geen volledige toegang tot je wallet nodig heeft. Je blijft echter afhankelijk van hun uptime, hun prijsbron en de goedgekeurde permissies.
Bij kleine tokens vormt liquiditeit het grootste knelpunt. In een illiquide pool kan je eigen verkooporder de prijs flink omlaag drukken, waardoor je ver onder je triggerprijs uitstapt. Netwerkcongestie kan de transactie vertragen, en bij een honeypot token kun je überhaupt niet verkopen, wat elke stop-loss zinloos maakt. Bovendien worden zeer krappe stops bij volatiele tokens vaak geraakt door korte wicks, waardoor je vlak voor een herstel uitstapt.
Voordat je erop vertrouwt, moet je nagaan waar de order daadwerkelijk beheerd wordt, of de dienst custodial is, op welke prijs deze triggert en welke slippage-instellingen gelden. Vergelijk je positiegrootte altijd met de diepte van de pool en test vooraf met een klein bedrag of de token verkoopbaar is. Een stop-loss is bedoeld om risico te beperken, maar neemt het nooit volledig weg.