Proof of work

Proof of work (PoW) is de methode die Bitcoin gebruikt om zonder centrale autoriteit overeenstemming te bereiken over de volgorde van transacties. Miners concurreren met elkaar om het volgende blok te produceren, en de winnaar ontvangt de block reward plus de transactiekosten. Andere bekende PoW-blockchains zijn Litecoin, Dogecoin, Monero en Ethereum Classic.

Om een blok te produceren, bundelt een miner openstaande transacties en hasht herhaaldelijk de block header met een variërend getal genaamd nonce, op zoek naar een hash onder een bepaalde streefwaarde. Er is geen kortere weg: het vinden van zo'n hash vereist enorme aantallen pogingen, maar iedereen kan het resultaat direct verifiëren. Het netwerk past de difficulty automatisch aan zodat blokken in een vast tempo verschijnen—ongeveer elke tien minuten bij Bitcoin—en nodes volgen altijd de geldige chain met het meeste geaccumuleerde werk.

Dit is cruciaal, omdat het herschrijven van de geschiedenis zou betekenen dat al dat werk opnieuw en sneller dan de rest van het netwerk moet worden uitgevoerd. Op een grote chain betekent dit dat je het grootste deel van de wereldwijde mining-kracht moet beheersen. Dat maakt bevestigde transacties op een grote PoW-chain uiterst moeilijk terug te draaien. Kleine PoW-chains zijn een ander verhaal: met weinig hashrate die het netwerk beveiligt, kunnen aanvallers eenvoudig genoeg rekenkracht huren om een 51%-aanval uit te voeren en coins dubbel uit te geven (double-spending).

De nadelen zijn het energieverbruik en de noodzaak voor gespecialiseerde hardware, wat mining vaak concentreert bij grote bedrijven en mining pools. Kijk bij het beoordelen van een PoW-munt naar de totale hashrate, de spreiding over verschillende pools en of het algoritme dezelfde hardware deelt met een veel grotere chain, aangezien dit het huren van aanvalskracht vergemakkelijkt. Let daarnaast op het emissieschema, inclusief halvings die de beloningen voor miners in de loop van de tijd verlagen.