Token yakımı (Token burn)
Kısaca Token yakımı, genellikle tokenları kimsenin harcayamadığı bir adrese göndererek kalıcı olarak dolaşımdan çıkarır ve arzı azaltır.
Token yakımı, tokenların kalıcı olarak yok edilmesidir. Yakılan tokenlar bir daha harcanamaz veya alınıp satılamaz; böylece toplam arz ya da dolaşımdaki arz azalır. Projeler arzı azaltmak, ellerindeki belirli tokenları kullanmayacaklarını göstermek veya protokole yerleşik, sürekli işleyen bir mekanizmanın parçası olarak token yakar.
İki yaygın yöntem vardır. İlki, tokenları sıfır adresi veya çok sayıda sıfır ve dead ifadesiyle biten, özel anahtarı bilinmeyen bir ölü adrese göndermektir. Diğeri ise token kontratındaki burn fonksiyonunu çağırmaktır; bu fonksiyon tokenları siler ve kayıtlardaki toplam arzı düşürür. Bazı protokoller yakımı otomatik yapar: Ethereum, 2021'deki EIP-1559 güncellemesinden beri her işlem ücretinin bir bölümünü yakmaktadır. Bazı tokenlarda da her transferin bir kısmı yakılır veya gelirler geri alım ve yakım için kullanılır. LP tokenlarını yakmak farklıdır: Tokenın arzını azaltmak yerine likidite havuzundaki likiditeyi kalıcı olarak kilitler.
Token sahipleri açısından yakım, ancak gerçek arz-talep dengesini değiştiriyorsa fayda sağlar. Ekibin zaten elinde tuttuğu ve satmayı hiç planlamadığı tokenları yakmak, dolaşımdaki arzı pek etkilemez. Yakım duyuruları aynı zamanda sık kullanılan bir pazarlama aracıdır; bazen içeriden kişiler satış yaparken heyecan yaratacak şekilde zamanlanır.
Duyurulara güvenmek yerine yakımları bir blok gezgininde kontrol edin. Tokenların ölü bir adrese gönderildiğini veya burn fonksiyonuyla yok edildiğini doğrulayın; dolaşımdaki arzdan mı, yoksa ekip rezervinden mi geldiklerine bakın. Yeni token basılabilen kontratlara dikkat edin; kontrat sahibi istediği kadar yeni token oluşturabiliyorsa yakımın pek anlamı kalmaz.