توکن (Token)
خلاصه توکن دارایی دیجیتالی است که یک قرارداد هوشمند روی بلاک‌چین موجود منتشر می‌کند؛ برخلاف کوین که ارز بومی شبکه‌ی خودش است.
توکن یک دارایی دیجیتال است که به‌جای اجرای بلاک‌چین مخصوص خودش، روی یک بلاک‌چین موجود قرار دارد. کوینی مثل ETH، SOL یا BNB ارز بومی شبکه‌ی خودش است و کارمزد تراکنش را پرداخت می‌کند. توکن را یک قرارداد هوشمند می‌سازد که روی همان شبکه دیپلوی (deploy) شده است و می‌تواند تقریباً هر چیزی را نمایندگی کند: یک استیبل‌کوین (stablecoin)، یک رأی حاکمیتی، یک آیتم درون بازی یا فقط یک میم.
از نظر عملکرد، قرارداد توکن یک دفتر حساب است. فهرستی از آدرس‌ها و موجودی‌هایشان را به‌همراه قوانین جابه‌جایی آن‌ها نگه می‌دارد. وقتی توکن می‌فرستید، کیف‌پول شما تابع انتقال (transfer) قرارداد را صدا می‌زند و قرارداد دو موجودی را به‌روز می‌کند. استانداردها یک رابط مشترک تعریف می‌کنند تا کیف‌پول‌ها، صرافی‌ها و بلاک‌اکسپلورها بتوانند هر توکنی را خودکار پشتیبانی کنند: ERC-20 روی اتریوم و Base، BEP-20 روی BNB Chain و استاندارد SPL Token روی سولانا. حتی اگر فقط توکن نگه دارید، باز هم برای پرداخت گس (gas) به مقدار کمی از کوین بومی شبکه نیاز دارید.
نکته‌ی عملی این است که ساخت یک توکن چند دقیقه طول می‌کشد و هزینه‌ی بسیار کمی دارد، برای همین هر روز هزاران توکن ظاهر می‌شود و کیفیتشان بسیار متفاوت است. توکن دقیقاً همان‌طور رفتار می‌کند که کد قراردادش می‌گوید، نه بیشتر و نه کمتر. ممکن است کد به مالک اجازه دهد عرضه‌ی جدید مینت کند، انتقال‌ها را متوقف کند، آدرس‌ها را بلک‌لیست کند یا از هر معامله سهمی بردارد. نام و تیکر به‌تنهایی معنایی ندارند، چون هر کسی می‌تواند توکنی با هر اسمی دیپلوی کند، و یک نام یکسان روی دو شبکه‌ی مختلف دو دارایی متفاوت است.
پیش از خرید، آدرس قرارداد را از منبعی قابل اعتماد مثل کانال‌های رسمی پروژه پیدا کنید و در بلاک‌اکسپلورر وارد کنید. عرضه‌ی کل، تعداد هولدرها (holders)، سهمی که هولدرهای برتر در اختیار دارند و اینکه مالک هنوز می‌تواند قرارداد را تغییر دهد یا نه را بررسی کنید. مطمئن شوید نقدینگی واقعی وجود دارد و ترجیحاً قفل شده است. مراقب اپرووها هم باشید: معامله‌کردن اغلب یعنی اجازه دادن به یک قرارداد برای خرج‌کردن توکن‌های شما، و اپروو نامحدود تا زمانی که آن را لغو (revoke) نکنید فعال می‌ماند. توکن‌های تقلبی که نام‌های محبوب را تقلید می‌کنند و توکن‌هایی که می‌توان خرید اما نمی‌توان فروخت، رایج‌ترین تله‌ها هستند.