فیشینگ (Phishing)

فیشینگ یعنی جعل هویت برای سرقت. مهاجم خود را به‌جای یک کیف پول، صرافی، پروژه یا پشتیبان معرفی می‌کند و شما را وادار می‌کند اطلاعات محرمانه‌تان را تحویل بدهید یا چیزی را تأیید کنید که آگاهانه هرگز تأیید نمی‌کردید. در کریپتو، یک فیشینگ موفق می‌تواند در چند ثانیه کیف پول را خالی کند و این انتقال‌ها قابل برگشت نیستند.

روش‌های رایج شامل سایت‌های جعلی با دامنه‌ای شبیه سایت اصلی، تبلیغات اسپانسری در نتایج جستجو که به dApp های کپی‌شده می‌رسند، پیام‌های مستقیم از طرف پشتیبان‌های قلابی، حساب‌های هک‌شده پروژه‌ها که لینک «کلیم» منتشر می‌کنند و توکن‌های ایردراپ‌شده‌ای است که به یک سایت کلاهبرداری اشاره می‌کنند. هدف یا سید فریز و کلید خصوصی شماست، یا یک امضا: تأیید توکن (approval)، یک permit یا تراکنشی که دارایی‌هایتان را به کیف پول یک wallet drainer می‌فرستد.

معامله‌گران توکن‌های کوچک اغلب هدف قرار می‌گیرند، چون کیف پولشان را به سایت‌های جدید زیادی وصل می‌کنند، دنبال ایردراپ و پیش‌فروش می‌روند و در چت‌های شلوغی عضو می‌شوند که کلاهبردارها در آن‌ها کمین کرده‌اند. فوریتِ یک لانچ یا مهلت محدود کلیم دقیقاً همان چیزی است که فیشرها از آن سوءاستفاده می‌کنند. وقتی دارایی از کیف پول خارج شد، معمولاً مرجعی برای شکایت وجود ندارد.

سید فریز خود را هرگز در هیچ سایت، فرم یا چتی وارد نکنید؛ هیچ سرویس معتبری آن را نمی‌خواهد. سایت‌های اصلی‌ای را که استفاده می‌کنید بوکمارک کنید و روی لینک‌های داخل دایرکت، ریپلای یا تبلیغات کلیک نکنید. آنچه کیف پول از شما می‌خواهد امضا کنید را بخوانید و به approval های نامحدود یا امضاهایی که نمی‌فهمید مشکوک باشید. برای سایت‌های جدید یک کیف پول جداگانه و موقت (burner) داشته باشید، دارایی بلندمدت را در هاردویر ولت نگه دارید و approval های قدیمی را مرتب بررسی و revoke کنید.