Blacklist function

Een blacklist function is code in het smart contract van een token waarmee een bevoorrecht adres, meestal de owner, specifieke wallets kan blokkeren. Zodra een wallet op de lijst staat, weigert het contract transacties van dat adres. In de praktijk betekent dit dat de wallet de token niet kan verkopen, verplaatsen of soms zelfs ontvangen.

Mechanisch gezien houdt het contract een mapping bij van adressen naar een true- of false-waarde, en de transfer-logica controleert die vlag voordat tokens mogen bewegen. De owner roept functies aan zoals addToBlacklist of setBots om de blokkade in te schakelen. Op EVM-chains is dit gewone Solidity-code die iedereen op een geverifieerd contract kan lezen, al worden de functienamen vaak verhuld. Sommige legitieme assets hebben vergelijkbare functies: grote fiat-backed stablecoins kunnen adressen bevriezen die gelinkt zijn aan hacks of sancties, en Solana-tokens kunnen een freeze authority hebben die hetzelfde doet op accountniveau.

Voor holders van kleine tokens is de vraag vooral wie de controle heeft. Een blacklist in handen van een anonieme deployer kan van elke token een honeypot maken voor geselecteerde wallets, vaak iedereen die vroeg genoeg kocht om winst te maken. Projecten rechtvaardigen dit soms als bescherming tegen sniper bots bij de launch, wat deels waar kan zijn, maar diezelfde macht kan op ieder moment tegen gewone kopers worden ingezet.

Controleer de geverifieerde broncode op mappings die transfers blokkeren en kijk of het ownership is gerenounced of in handen is van een multisig met een timelock. Controleer op Solana of de freeze authority is ingetrokken (revoked). Token scanners markeren blacklist functions meestal automatisch, maar kunnen hernoemde of geobfusceerde versies missen, en een proxy contract kan een dergelijke functie later toevoegen via een upgrade.