Play-to-earn (P2E)

Play-to-earn که اغلب به P2E کوتاه می‌شود، مدلی است که در آن بازی کردن یک بازی بلاکچینی پاداشی تولید می‌کند که می‌توان آن را با پول واقعی فروخت. بازیکنان برای نبردها یا کوئست‌ها توکن fungible می‌گیرند یا آیتم NFT می‌برند و بعد آن‌ها را در DEX یا مارکت‌پلیس معامله می‌کنند. در بسیاری از بازی‌ها باید قبل از شروع کسب درآمد، شخصیت یا آیتم NFT بخرید.

پاداش‌ها از emission توکن که در اقتصاد بازی تعریف شده و همچنین از کارمزدها و خریدهای بازیکنان دیگر تأمین می‌شود. بازیکنان توکن را صرف ارتقا، breeding یا تعمیر می‌کنند که نقش sink دارند و توکن را از گردش خارج می‌کنند. چون پاداش با توکنی پرداخت می‌شود که در بازار آزاد معامله می‌شود، ارزش دلاری بازی یک روز کاملاً به قیمت همان توکن بستگی دارد. برخی بازی‌ها برنامه scholarship هم داشتند که در آن مالکان NFT را به بازیکنان قرض می‌دادند و درآمد را تقسیم می‌کردند.

برای کسی که توکن‌های P2E نگه می‌دارد، مشکل اصلی این است که بازیکنانی که برای کسب درآمد آمده‌اند معمولاً آنچه را کسب می‌کنند می‌فروشند. اگر بازی نتواند از افرادی که می‌خواهند بازی کنند و نه نقد کردن، هزینه‌کرد کافی جذب کند، توکن پاداش مدام افت می‌کند، درآمد بر حسب دلار کم می‌شود، بازیکنان می‌روند و این چرخه سریع‌تر می‌شود. چندین بازی شناخته‌شده P2E دقیقاً همین رونق و سقوط را تجربه کردند.

دوره بازگشت سرمایه را حساب کنید: با نرخ فعلی پاداش، چقدر طول می‌کشد تا هزینه NFTهای اولیه برگردد، و به یاد داشته باشید که این نرخ می‌تواند سریع کاهش یابد. بررسی کنید آیا توسعه‌دهندگان می‌توانند نرخ پاداش را تغییر دهند، برنامه emission چگونه است و تیم چقدر توکن دارد. نسبت به اسکرین‌شات‌های درآمد و برنامه‌های referral که عمدتاً برای جذب بازیکن جدید به شما پول می‌دهند بدبین باشید.